Αναρτήσεις

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Ανθισμένες Κερασιές

Το διήγημα αυτό προέκυψε κατά τις εργασίες της λογοτεχνικής ομάδας των Περιπλανώμενων Σαββατιανών και κατέκτησε το πρώτο βραβείο του λογοτεχνικού διαγωνισμού που διοργάνωσε ο εκδοτικός οίκος Ανάτυπο. Εκδόθηκε στη συλλογή Απειλή από το Ανάτυπο.



Ο ήλιος χρυσοκοπούσε ψηλά, ξανθός, μακρυμάλλης. Μια χλοερή θάλασσα κυμάτιζε παραδομένη στο νοτιά. Άρχισε να βαδίζει απάνω της. Γλώσσες χορτάρι λόγχιζαν την επιδερμίδα του. Άξαφνα μπροστά του ξεπετάχτηκαν αφροστεφάνωτα σιωπηλά σιντριβάνια, παραταγμένα σε στοίχους, σαν εισβολή παραδοξότητας σε ακολουθία μαθηματικών εξισώσεων. Η λέξη «κερασιές» σχηματίστηκε αυθάδικα στο νου του. Ανθάκια χόρευαν στον αέρα, χνουδωτά πλάσματα περιβομβούσαν στ’ αφτιά του. Σήκωσε το βλέμμα και την είδε. Κόρη καμαροφρύδα, σπαθάτη κορμοστασιά, καστανομάλλα με μάτια από μέλι. Το λευκό φουστάνι έκανε αντίστιξη με το σταρένιο δέρμα. Χανόταν απ’ το βλέμμα του και πάλι εμφανιζόταν, μες στο λουλουδιασμένο χιόνισμα. Τα χείλια της, κεράσια ολόγιομα, ψιθύριζαν φθόγγους που δεν είχε…

Σαπφώ

Ο Σκυλοδέτης

Το Μπουγάζι της Μοιράρισσας