Αναρτήσεις

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Διόδια

Αγριοκοίταξε τον υπάλληλο με βλέμμα φονικό, έπνιξε μια βαριά βλαστήμια, πήρε τα ρέστα και πάτησε γκάζι. Έριξε μια πλάγια ματιά στη θέση του συνοδηγού.

«Έλα, χαλάρωσε λίγο, ν’ απολαύσουμε τη διαδρομή» του χαμογέλασε προσπαθημένα η Αντιγόνη. «Στην τσίτα είσαι όλη την ώρα». «Καλά το ’πα εγώ ότι δεν είναι καλή ιδέα αυτό το ταξίδι» σκέφτηκε ο Νικήτας, μα δάγκασε την κουβέντα προτού φτάσει στα χείλια. «Πώς ν’ απολαύσω τη διαδρομή, που κάθε τόσο μας χαρατσώνουν οι αλήτες. Δεν είναι χώρα αυτή, δεν είναι ζωή. Δεν προλαβαίνεις να πατήσεις λίγο γκάζι και, τσουπ, να πάλι τα καταραμένα τους διόδια. Μου ’χουνε κάνει τα νεύρα τσατάλια» ξέσπασε.

Η Αντιγόνη τον κοίταξε μ’ απογοήτευση. Το περίμενε πώς και πώς τούτο το ταξίδι κι αυτός έκανε ό,τι του περνούσε απ’ το χέρι για να το χαλάσει. Λες και το ’κανε αγγαρεία. Κατέβασε συννεφιασμένη το κεφάλι και σφράγισε με νόημα το στόμα.

Ο Νικήτας κατάλαβε. Προτίμησε να μην το συνεχίσει, έπειτα πάλι αυτός θα ’φταιγε για όλα. Ανέβασε λίγο την ένταση στο ηχοσύστημα…

Ο Χιροσίμας

Ο άνθρωπος που δεν αρρώσταινε